walking barefoot *

Live your myth in Greece!!!

*

*

*

Καλές ξέγνοιαστες αυγουστιάτικες μέρες σε όλους!

Λαλαλαλαλαααααααα!!!!!!!

α κατα μακατα σουκουτε μπε

Κάπως έτσι λοιπόν, μετά απο όμορφες δροσερές μέρες, γλυκές φωτεινές νύχτες της Κοπενχάγης και συγκηνιτικούς αποχεραιτισμούς πήραμε το δρόμο για το νότο.

Και στο νότο μας βάρεσε ενα κύμα ζεστού αέρα που μας άφησε για κάτι μέρες αποβλακωμένους αγκαλιά με τον ανεμιστήρα.

Εντάξει συνήθησα τώρα και ούτε και κανένα τρελό πολιτισμικό σοκ έπαθα όπως τις άλλες φορές.Τώρα είμαστε κουλ.Βέβαια τα έχω δει λίγο όλα τις τελευταίες μέρες που τρέχω μες τη ζέστη και προσπαθώ να βγάλω άκρη με δημόσιες υπηρεσίες....ο κόσμος με κοιτάει καμιά φορά λίγο περίεργα όταν περπατάω μες το λιοπύρι και βρίζω μόνη μου.Τα καταφέρανε οι μπαγάσες να με συγχίσουν πολάκις και παρά τις προσπάθειες μου να παραμείνω κουλ.

Όπως και να χει αρκετά με την Αθήνα.Πέρνω αύριο τα βουνά να βρω την υγειά μου.Δάσος, δροσούλα και τέτοια.Και μουσικές λαλαλααα....Επιτέλους.
Και μετά και Ιόνια νησάκια και παραλίες και ομορφιές.

Έτσι, έτσι, έτσι!

Λαλαλααααα....

Den gang jeg var ung...**

Έξω βρέχει και μέσα ενα πάντρεμα βαλκανίων με λατινική Αμερική.

Ακόμα πιο μέσα ηρεμία.

Όπως μου έγραψε και ο Π. χθες, το σώμα μου είναι εδώ και το μυαλό μου στην Ελλάδα.

Νιώθω κι όλας σα να έχω φύγει.Κι ας έχω ακόμα δώδεκα υπεργεμάτες μέρες μπροστά μου.

Το πολύ τρέξιμο τελείωσε και τώρα συγκεντρωνόμαστε στη μετακόμιση.Άλλου είδους τρέξιμο βέβαια.Τελευταία στιγμή εννοείται, κούτες, πακεταρίσματα, πανικός , αλλά σιγά σιγά.

Πέρα απο αυτό βέβαια έχουν απομείνει και δέκα μέρες δουλειάς ακόμα, και ο χρόνος σέρνεται τρέχοντας γλυκά.

Είναι όμορφα.Το έχω πάρει απόφαση και γουστάρω.Και ούτε επαγγελματική και οικονομική σιγουριά, ούτε έρωτες, ούτε σκανδιναβική νοοτροπία.Τίποτα δε μας κρατάει πίσω τώρα.Έχουμε τα σχέδια μας και δεν τα αλλάζουμε για τίποτα και για κανέναν.Έτσι.

Ωραία όλα αυτά δε λέω....αλλά, στο νότο αδερφές μου, στο νότο.

Νιώθω σίγουρη πλέον και είμαι καλά.

Μα τι ωραίο συναίσθημα που είναι αυτό!

Σαλαλαλαλαααα.....!!!

Και όπως μου βγαίνει συνήθως σε τέτοιες στιγμές, κάνω μια ανδρομή στο παρελθόν.Διαβάζω αυτά που έγραψα πριν ενα χρόνο τέτοια εποχή.Μ'αρέσει να βλέπω που ήμουν και που είμαι που και που.Περνάνε σαν ταινία οι εικόνες μιας ολόκληρης χρονιάς στο κεφάλι μου.Και απο τη μια πωπω πως πέρασε ο καιρός, αλλά απο την άλλη ωχ πότε έγιναν όλα αυτά και πόσο γεμάτα και γαμάτα πέρασε αυτός ο χρόνος!

Γουστάρω λέμε!

Η Δανία μου έδωσε πολλά.Πολλά περισσότερα απο οτι ήλπιζα όταν ήρθα πριν δυο χρόνια.Και πάντα θα επιστρέφω και με το νου αλλά και με το σώμα, αυτό είναι σίγουρο και αναπόφευκτο εξάλλου.

Νιώθω κατά κάποιο τρόπο σα να εκπλήρωσα την αποστολή μου εδώ πέρα και τώρα είμαι έτοιμη για το επόμενο κεφάλαιο.Αυτή την πίστα την πέρασα με απόλυτη επιτυχία.Η Δανία μαζί με όλα τ'άλλα που μου έδωσε, με βοήθησε και να ξεκαθαρίσω και να τακτοποιήσω το μπέρδεμα στο κεφάλι μου.Αυτό δε σημαίνει οτι τώρα όλα είναι ξεκάθαρα μπροστά μου και οτι ξέρω ποιός είμαι εγώ και που πάω.Σημαίνει οτι αποκαταστάθηκε -ή μάλλον δημιουργήθηκε γιατί δε νομίζω οτι υπήρχε τόσο ξεκάθαρα ποτέ- η γαλήνη και η ηρεμία μέσα μου.Άνοιξε το μυαλουδάκι μου λιγάκι γιατί μου το είχαν κλείσει για τα καλά.

Στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα, αλλά δε γαμιέται!Πάμε!

H μικρή unlearn ήρεμη και σιγουρη ξεκινάει σιγά σιγά για το νότο.Λαλαλαλααα.

(Κι απο κει στον κόσμο όλο....χοχοχοχο!!)

*Τρολίτα δεν ξέρω αν κάποια απο τα παραπάνω απαντάνε ίσως σε αυτό που με είχες ρωτήσει σε ενα σχόλιο στης fiery fairy που ποτέ δεν απάντησα, αλλά είναι λίγο δύσκολο να το αναλύσω κατά τοιούτο τρόπον.Απο κοντά θα έλεγα καλύτερα ;)

*Φωτό: Δελτίο καιρού Κοπενχάγης για τις ερχόμενες ημέρες....τέτοιο καλοκαίρι να μου λείπει!

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ : BARCELONA : PRIMAVERA SOUND '08

Highlights....:

Portishead - Φυσικά!

Caribou!! - Τα σπάσανε!'Εμεινα απλά άφωνη!Φοβερό σόου!Φοβεροί!

Sonics - old time classic παπούδια που γουστάρουν!

Thomas Brinkmann - nice

Devo - ευχάριστη έκπληξη

Ellen Alien - Yes!

Supermayer - Όλε!Όλε όλε όλε!!!....και ξανά ΌΛΕ!

El Guincho - dance dance dance!

Alan Braxe - καιαιαι....πάμε!

Dj Funk - niiiiice!!!

Para one - όσο πάει και καλύτερα!

Surkin - πολλά πολλά υποσχόμενος!όλε!

Χορός μέχρι τελικής πτώσεως.Ακόμα και με βροχή.Όλε.

Espana....me gusta!!

Y porque no άλλωστε!
Χμμμ.....Λαλαλαλααααα!!!

μεΤαΜόρΦωσΙς.....

Γειά σας.
Σας μιλάει ο αυτόματος τηλεφωνητής.
Η unlearn αυτή τη στιγμή είναι απασχολημένη με το να ξεψειρίζει μπρόκολα και να φωτογραφίζει κάκτους και γι αυτό δε μπορεί να σας μιλήσει.
Εκτός των άλλων περνάει και στη δύσκολη αλλά συναρπαστική τελική ευθεία και παίζει λίγο παραπάνω τρέξιμο απο ότι συνήθως = αρκετός λιγότερος ελεύθερος χρόνος απο ότι συνήθως.
Η άνοιξη επίσης είναι εδώ με το παραπάνω, η πόλη είναι μονίμως ηλιόλουστη και η unlearn έχει αρχίσει ήδη να την ακούει απο το πολύ πράσινο και τα χίλια μίρια πολύχρωμα-μυρωδάτα λουλουδάκια.
Σα να μην της έφταναν όλα αυτά λοιπόν, πήγε και ερωτεύτηκε κι όλας απο πάνω.Μάλιστα.
Ζήτω που καήκαμε δηλαδή.Ζήτω!
Σας μιλάει ο αυτόματος τηλεφωνητής.
Εαν επιθυμείτε πληροφορίες για αναχώρηση πλοίων-αεροπλάνων πατήστε 3.
Εαν θέλετε να μάθετε τις λεπτομέριες του ωροσκόπου σας για αυτή την εβδομάδα πατήστε 9.
Εαν θέλετε να ακούσετε τη συνταγή της εβδομάδας για τηγανίτες με μαρμελάδα φραμπουάζ και καραμελωμένα αμύγδαλα πατήστε 8.
Εαν οι παραπάνω επιλογές δεν σας καλύπτουν αναμείνατε στο ακουστικό σας, αφείστε το μήνυμα σας μετά το χαρακτηριστικό ήχο και θα επικοινωνήσουμε εμείς μαζί σας.
Ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την κατανόηση και την συμπαράσταση σας.






*Λαλαλααα δε λες τίποτα!!!

χειρογραφως....

Μετά απο πρόσκληση λοιπόν του αγαπητού χαμένου Narita, αλλά και του αγαπητού σερ Πολσεμάνογλου, αναρτώ κι εγώ λίγο λαλαλαα γραμμένο απο τα χεράκια μου...



Για το http://autographcollectors.blogspot.com/ ....έξυπνο, ωραίο και ενδιαφέρον κόνσεπτ.

Εαν κάνουν κέφι ας γράψουν κάτι οι: Νεροπιστολέρος, Πατσιουρί και όποιος άλλος δεν έχει προλάβει να γράψει ήδη....λαλαλααααα...

planet 3191

*μέρος 1ο

*μέρος 2ο

*μέρος 3ο

*μέρος 4ο...:

Μάλλον όμως είχε υποτιμήσει τον άγνωστο συνεπιβάτη της....η ώρα περνάει και η σιωπή έχει αρχίσει να γίνεται αφόρητη μες το αυτοκίνητο.Ίσα που κρατιέται να μην του μιλήσει και το μόνο που την κάνει κάπως να ξεχνιέται είναι ο ήχος του αέρα που μπαίνει σφυρίζοντας απο ενα μικρό άνοιγμα του παραθύρου και της θυμίζει μια γνωστή μελωδία.Τη σιγομουρμουρίζει απο μέσα της για να σπάσει κάπως τη σιωπή και να αγνοήσει τον τύπο που κάθεται δίπλα της, ο οποίος συνεχίζει να την καρφώνει ενοχλητικά με το βλέμμα του και με αυτό το περίεργο χαμόγελο στα χείλη.

Η κοπέλα έχει πάρει απόφαση να προσπαθήσει να διατηρήσει τη σιωπή της όσο πάει και να κρατήσει το παιχνίδι στα χέρια της.Αυτό της το πείσμα όμως την έχει θαμπώσει και δεν βλέπει καθαρά.Τόση ώρα δεν έχει καταλάβει πως ο τύπος που κάθεται δίπλα της την παίζει στα δάχτυλα του, μιας και κατάφερε να την φέρει εκεί που ήθελε, παίζοντας πολύ καλά τον αγχωμένο, λιποθυμώντας στη μέση του δρόμου και τώρα βρισκόμενος δίπλα της στο αμάξι.Η βεβαιότητα του οτι την κάνει οτι θέλει φαίνεται αυτή τη στιγμή καθαρά στο χαμόγελο του.

Ξαφνικά η κοπέλα, σα να ξυπνάει απο λίθαργο, γυρνάει έντρομη, τον κοιτάει και τον ρωτάει σχεδόν πανικοβλημένη
«Που πάμε??»
Εκείνος της χαμογελάει ήρεμος και της απαντάει
«Εμένα ρωτάς?Αφού εσύ κρατάς το τιμόνι...»
«Ναι αλλά δεν το οδηγάω κι όλας εγώ!», του λέει η κοπέλα πραγματικά πανικοβλημένη αυτή τη φορά «Δεν το οδηγάω εγώ!Δεν ξέρω που μας πάει, δεν υπακούει στις κινήσεις μου!»
Βλέποντας τον να μην αντιδράει και να συνεχίζει να την κοιτάει με αυτό το ενοχλητικό χαμόγελο, κοιτάζει έξω απο το παράθυρο συγχισμένη και αρχίζει να περιεργάζεται το τοπίο.Έχουνε πλέον απομακρυνθεί απο την κατοικημένη περιοχή και γύρω τους απλώνονται λιβάδια και ελαιώνες, στην άκρη του δρόμου διακρύνει μια πρασινοκίτρινη σκόνη, ενώ στο βάθος φαίνεται αμυδρά κάποιο βουνό.
Τον ακούει να ψαχουλεύει κάτι στην τσέπη του και ύστερα...

*μέρος 5ο ...

aus Berlin*

Berlin.Once again.Σταθερές αξίες.Κάθε φορά και καλύτερο.
Αυτή τη φορά καλοκαιράκι, ήλιος, ξάπλα στα πάρκα, μπιενάλε και λαλαλα.





Βρήκα και το μαγαζί μου....




.....χεχεχε!!

TAKO LAKO*

Λοιπόν δεν ξέρω τι συμβαίνει....Είναι η άνοιξη?Είναι η θέση των πλανητών?Είναι τραίνο?Είναι αεροπλάνο?Όχι...είναι...........ο ΣΟΥΠΕΡΜΑΝ!!!!!!!
Είναι μια υπέροχη εποχή.Μια πορεία ανωδική και ασταμάτητη.Όλα πάνε κατ'ευχήν που λένε.Υπέροχα.Απίθανα.Πραγματικά δεν έχω λόγια.Ακολουθώ απλά την πορεία των πραγμάτων σα μεθυσμένη...λαλαλαααα....
Περίοδος ιδιαιτέρως εποικοδομητική θα έλεγα.Τόση δύναμη και τόση δημιουργία που δεν ξέρω απο που πηγάζει.Απλά κάτι με σπρώχνει κι εγώ φεύγω μπροστά με φόρα.Και πάμε.Πάμε ναι.
Και οργανώνομαι, κάνω σχέδια, κάνω πραγματικότητα σκέψεις που μουχλιάζουν στο κεφάλι μου για μήνες, παίρνω αποφάσεις, με λίγα λόγια δρω και ζω - χοχοχο.Και το χαμόγελο όλο και πιο πλατύ και αυτή είναι ζωή και τι ωραία που είναι η ζωή και σας αγαπώ, να'στε καλά, παω μια βόλτα κι επιστρέφω σίγουρα ακόμα πιο δυναμικά.

ουααααααααααααααααααααααααααααααα!!!!!!!!!!!!!!χαχαχααααααα!!!

alfa.

Λοιπόν έχει ενδιαφέρον.Μέχρι ενα σημείο όμως έτσι.Όλα θέλουν το μέτρο τους.Έτσι.
Ο καιρός περνάει γρήγορα στη ρουτίνα του και όταν έχεις κάτι να περιμένεις.Και περνάει αργά όταν βγαίνεις απο τη ρουτίνα και ζεις όλα αυτά που περίμενες.Κατά κάποιο τρόπο δηλαδή.
Ηθικό δίδαγμα.Δεν είναι καλό να βιάζεσαι.
Μάλιστα.Χοχοχο.
Η Αθήνα λοιπόν είναι μια πόλη που προσπαθεί να γίνει Ευρώπη αλλά κάτι της βάζει τρικλοποδιά κι όλο πέφτει και έτσι δε φτάνει ποτέ το στόχο της.
Η Αθήνα θα μπορούσε εύκολα να είναι Ευρώπη αλλά η βλαχειά και η μιζέρια της δυσκολεύουν τα πράγματα.
Βέβαια η αλήθεια είναι πως υπάρχουν όμορφες κινήσεις και υπάρχει πολύς αξιόλογος κόσμος που βοηθάει την Αθήνα να γίνει αυτό που θέλει.Μόνο που μέσα σε τοοοοοοοσο μεγάλη έκταση και τοοοοοοοοοσο πολύ κόσμο, εύκολα χάνονται οι ομορφιές αν δεν είσαι ικανός να τις δεις.Και είναι κρίμα.
Ήταν λιγάκι ενα τεστ αυτό το ταξιδάκι που όμως με επιβεβαίωσε και εβάλε τα πράγματα καλύτερα στη θέση τους.Το αποφάσισα ακόμα πιο συνειδητά αυτή τη φορά και το σίγουρο είναι πως στην Αθήνα δε γυρνάω να ζήσω.Η ζωή σε αυτή την πόλη δεν είναι ζωή.Είναι ανυπόφορη.Δεν ξέρω αν γίνεται χειρότερη κάθε φορά που την επισκέπτομαι ή αν απλά εγώ απομακρύνομαι όλο και περισσότερο απο αυτήν και έτσι δεν την αντέχω.Μάλλον το δεύτερο όμως.Ωραία η Αθήνα.....για διακοπές.Και μόνο.Να καλή ώρα, να πας μια βδομαδούλα, να δεις τον ανηψιό σου τον παλλήκαρο, να κάνεις μια εκδρομούλα στο ήλιο, να πιείς τα ρακομελάκια σου με ωραία μουσική και ωραία παρέα, να κάνεις τα σουλάτσα σου στα μπαρς και τα ιβεντς που έχουν αρχίσει να ξεχυλίζουν απο παντού και μόλις αρχίσεις να νιώθεις τη μιζέρια να εισχωρεί στο πετσί σου να την κάνεις με ελαφρά πηδηματάκια....
Μου τη δίνει απίστευτα ο κόσμος στα μετρό και τα τρόλευ που δεν περιμένει πρώτα να βγεις αλλά ορμάει με το που ανοίγουν οι πόρτες ωσάν το ζώο που ορμάει στη τροφή του μετά απο μια εβδομάδα που έχει μείνει νηστικό.
Μου τη δίνουν επίσης και οι ανάγωγοι άνθρωποι που νομίζουν οτι είναι έξυπνοι.Σαν την τύπισα στο Ελ.Βενιζέλος σήμερα που ήταν εκεί πριν πας για την πύλη Β5, να πάρεις το αεροπλανάκι σου και να ξεφυσήξεις με ανακούφιση, και βάζεις μπουφάν και τσάντα στις ακτίνες να σκαναριστούν για βόμβα και καθώς περιμένεις να σου πει η εν λόγω τύπισα με υφάκι να περάσεις απο το μηχάνημα, κάθεται σα σπαστικιά κότα (χειρότερα) και φωνάζει και λέει ούφο μια μελαμψή κυρία τουρίστρια που καθυστερεί την ουρά γιατί κανείς δεν της λέει τι πρέπει να κάνει και έτσι δεν ξέρει τι πρέπει να κάνει και καθυστερεί την ουρά φυσικά.Και η αμόρφωτη, ανάγωγη τύπισα, υπάλληλος του διεθνές αερολιμένα και εικόνα στους ξένους του ελληνικού μεγαλείου κάθεται και αποκαλεί την κυρία ούφο και μάλιστα το λέει και στα αγγλικά -σε περίπτωση που είμαστε όλοι ούφα και δεν καταλαβαίνουμε- u.f.o!!!
Μα ναι είμαστε ούφα!Αυτό είναι λοιπόν!Ω τι σοφία που κουβαλάει ο απλός ανάγωγος λαός της βλαχειάς!Όλε!

Σχεδόν με πίκρα άφησα την Ελλάδα....γιατί την αγαπώ και μου λείπει και σκέφτομαι να επιστρέψω σύντομα, αλλά με ενοχλούν πολύ όλα αυτά.Πολύ.Θέλω να βρω μια γωνιά της Ελλάδος όμορφη και αμόλυντη, να παω να ζήσω και να αναπνέω γλυκό αέρα καθαρό απο τη μιζέρια.Γίνεται?
Δύσκολο να διαλλέγεις ανάμεσα σε δυο πατρίδες και σε δυο τόπους που αγαπάς, αλλά εξίσου δύσκολο να σε πληγώνει και να σε χαλάει ο τόπος στον οποίο μεγάλωσες και σε κρατάει για πάντα δεμένο με ενα αόρατο σχοινί ενώ ταυτόχρονα σε διώχνει.

....Αυτά.Το βάρυνα λιγάκι το κλίμα...συγχωρέστε με μα είχα ανάγκη να τινάξω απο πάνω μου την οργή που με τρώει (πςςς μα τι δραματικά και ωραία που τα λέω!)(χοχοχοοοο)



Λοιπόν την άκρη και πάλι θα τη βρούμε όπως τη βρίσκουμε πάντα.Πλεον είμαστε σε καλό δρόμο και τα σημάδια ουκ ολίγα.Αμε.
Βίρα τις άγκυρες, λύστε τους κάβους, γιόχοχο κι ενα μπουκάλι ρούμι και πάμε!
Άνοιξη μυρίζει στον αέρα και αναμπουμπούλα αλλαγής αισθάνομαι.

Έρε τι έχει να γίνει!